Wieringer Skuutje WR60

Het oudste nog varende vissersschip van Nederland.


Met de Skuut op reis


Visserijweekend 12 - 14 augustus Zuiderzee Museum Enkhuizen.


De Vereniging Botterbehoud organiseert jaarlijks samen met het Zuiderzee Museum twee dagen ouderwetse bedrijvigheid in het Markerhaventje van het buitenmuseum. Uiteraard moeten wij daar onze neus laten zien. Vaart EnkhuizenVrijdagochtend iets na tienen vertrekken we uit Den Oever, samen met de WR4 en WR173. Bemanning WR60: Dieks, Marc, Hans. Wijnand is bij Kees en Iris aan boord van de WR4 gestapt. Het begint al goed: problemen met de Stevinsluis; iets met een deur of zo. We moeten ruim een uur wachten. Die tijd besteden we om te oefenen met manoeuvreren op de motor, stilliggen met de kop in de wind en aanleggen.

Over de marifoon horen we dat het nog een half uur gaat duren dus we leggen maar echt aan en de motor uit. Prompt gaan de sluisdeuren open en kunnen we opeens toch doorschutten. We hebben een stevige ruime wind mee; NW 3 à 4 Bft; het is bewolkt. Nu begint de race: WR4 en WR173 zijn veel sneller dan de WR60 en meteen in een hevige strijd tegen elkaar gewikkeld. Kees wint. De WR173 gaat daarna naar Medemblik en Kees mindert zeil om de WR60 te laten inhalen. We zitten nu in een stukje IJsselmeer wat met deze windrichting nogal een kookpot kan zijn. De Skuut stampt, rolt en slingert dat het een lieve lust is. En de roerganger waant zich in een sportschool bij het in bedwang houden van het roer om een beetje op koers te blijven. Spierballenwerk! Volgens de digitale navigatiehulpmiddelen van Marc maken we toch nog een snelheid van 10 à 11 km/u (ca 6 knts) We halen de WR4 in en zeilen het laatste stuk naar OverlegEnkhuizen boord aan boord; binnen schreeuwafstand van elkaar. De gehele zaterdag maken we deel uit van het Zuiderzee Museum. Aparte ervaring om museumstuk te zijn. We hoeven ook geen entreekaartje te kopen (er is geen loket bij de havenmond....) en kunnen zomaar door de artiesteningang in- en uitlopen. Haven EnkhuizenIn het kleine Markerhaventje is het erg vol met Botters, Aken, Staverse jollen en andere klassieke vissersschepen. Op deze manier kan je beleven hoe het ooit geweest zou kunnen zijn in zo'n Zuiderzee vissershaven. Sommige van de schepen gaan vissen; dus dan is het een gedoe van jewelste als ze de haven uit moeten of juist weer terugkomen. Het gaat allemaal heel gemoedelijk; duwboompje hier; pikhaakje daar, lijntje over en alles vergezeld van vriendelijk commentaar. Zo zal het vroeger ook gegaan zijn; alleen wat ruwer; ze keken niet op een krasje of deukje. En het taalgebruik zal toen ook wel wat anders geweest zijn.....(?) Het museum is drukbezocht. Meer dan 3000 bezoekers vandaag? Onder die bezoekers zitten genoeg mensen die wel wat meer over ons willen weten en we kletsen heel wat af. Kees en Dieks zitten natuurlijk al veel langer in deze platbodemwereld en komen dan ook veel bekenden tegen. Met de Skuut doen we ook nog een rondvaartje: Een stel Brabanders met als enige vaarervaring een kanotochtje op de Dommel (niks mis mee overigens). Varen op een schip als het onze vinden ze een schitterende ervaring. Van de museum-Kees Hosrondvaartenverdeler krijgen we als dank een partijtje gerookte vis. Zondag 14e weer terug naar Den Oever. De aanwezige bemanning wordt verdeeld over de WR4 en WR60. Gerrit en Marc gaan met Kees en Iris mee. De Skuut wordt gevaren door Dieks; Wijnand en Hans. Maar eerst moeten we nog een rondje gasten varen voor het museum. We pikken een 6-persoons gezin op en varen een klein rondje. Ze zijn wildenthousiast. VisDe kinderen leren verscheidene knopen en mogen ook sturen. Na het afleveren van onze passagiers krijgen we opnieuw gerookte bokking en stapt ook Willem aan boord en gaan we om 14:00 op huis aan. De WR4 is inmiddels al vertrokken. De wind is noord met de neiging om soms wat westelijker te draaien en soms juist weer wat oostelijker te gaan. Dat betekent dat we zullen moeten motoren of kruisen. Het wordt het laatste dus. De zeilen scherp; kluiver bij en ruim twee uur later vinden we ons zelf terug ten zuiden van de Mirdumer Klif aan de overkant van het IJsselmeer. Hier gaan we overstag en we hopen dan na de nodige uren varen uit te komen tussen Medemblik en Oude Zeug. Het is ontzettend helder weer; we zien de TV-mast Wieringermeer al van heel ver weg. Dat is een mooi richtpunt; we kunnen het soms prima bezeilen maar net zo vaak ook net niet. Uiteindelijk komen we iets na 20:00 uit ter hoogte van het Dijkgatsbos. En daar is opeens de wind op. Laatste stukje dan maar op de motor. NatGeogr raamwerkOp het moment van zonsondergang liggen we in de Stevinsluis. Gerrit is ontvangstcomite en maakt nog een foto van ons door het National Geographic raamwerk op de Oostkade. De WR4 was al enkele uren vóór ons aangekomen. Zij hadden het grootste deel van de tocht recht tegen de wind in op de motor gevaren.
We kunnen terugkijken op een schitterend en leerzaam weekend met de Skuut.