Wieringer Skuutje WR60

Het oudste nog varende vissersschip van Nederland.

161023   Logo SSWR60   transparant (Custom)


 

Rondje Flevoland gecombineerd met Botterdagen Elburg 2018

 Woensdag 5 september.

Monique en Marc vertrokken met het Skuutje vanuit Den Oever naar Elburg voor de Botterdagen. Ons programma bestond uit de tocht naar Elburg, daar de festiviteiten meemaken en vervolgens via de randmeren en het Markermeer terug naar Den Oever.
Oorspronkelijk zou de tocht met drie bemanningsleden gemaakt worden maar door persoonlijke omstandigheden kon een lid toch niet mee. Op het afgelopen Skuutoverleg was gesteld dat het Skuutje ook met twee man gevaren kan worden. Wij besloten, na overleg met zijn tweeën te gaan. Vanwege de weersverwachting zijn we al op woensdag vertrokken met in het achterhoofd dat een eventuele tussenstop mogelijk zou zijn in Enkhuizen, Urk of in Ketelhaven.

Het weer was redelijk goed, droog maar lichte tegenwind. Dus het grootste deel van de tocht op de motor en later ondersteund met grootzeil en fok. Alleen het laatste uur tot aan de Ketelbrug zonder motor. De mogelijke tussenstop bleek niet nodig zodat we om 17:45 uur bij de Roggebotsluis aankwamen achter een botter die met gestreken mast voer. De sluis stond open met groen licht en onze voorganger vaart lekker door. Wij flink in de remmen want de brug was bij de eerste sluisdeur. Via de marifoon gemeld dat we groen licht hebben maar dat voor ons de brug toch echt open moet. Jammer, “dan moet u toch even wachten want we draaien pas weer om zes uur”. Aangemeerd en een kwartiertje gewacht. mini P1090216
Om 20:00 uur in de kom van de oude Elburger haven aangemeerd. Na zo’n lange dag kondigde zich nu het “sigaarmoment” aan.
Donderdag 6 september.
Het weer was vandaag duidelijk minder, bewolkt en regenachtig en weinig tot geen wind. Gedurende de dag kwamen steeds meer schepen binnen waarvan vele bemanningen in regenpak. Zo ook de WR173 rond een uur of vier. Zij hadden de hele tocht op de motor moeten doen over een spiegelglad meer met de nodige regen.
mini P1090221Rond zes uur bespeurden we de nodige bedrijvigheid op alle schepen. Het regende nog steeds licht maar de show must go on. Dus de regenkleding werd aangetrokken en uiteindelijk gingen we met zijn allen tegen 19:00 uur in file varend de haven uit. Zo ook het Skuutje maar wel achterin het veld.
Na het nodige rondjes varen bij de brug buiten de haven ging het weer langzaam terug onder begeleiding van enkele schepen met fanfareorkesten. Toen we in het gedrang naast zo’n schip lagen kregen we de eerste bos bloemen uitgereikt. De overige bossen gingen naar het publiek waarbij de bossen regelmatig niet goed gevangen werden en uit het water opgevist moesten worden. En ja, het werd zelfs droog.
Vrijdag 7 september.
De vrijdag is de dag van de wedstrijd. Alle grote schepen krijgen een bedrijfsdelegatie aan boord ommini P1090237 daarmee de wedstrijd te varen. Monique had de avond te voren haar hoofd flink gestoten en besloot niet te gaan varen wegens hoofdpijn. Ik heb aangemonsterd aan boord bij Karel Helder die blij was met een meer ervaren man aan boord naast alle bedrijfsmatige opstappers.
De wind was 5 Bft met uitschieters 6. Bij het ankeren voor de start zelfs last van vlagen door een langstrekkende regenbui. De botter BU61 van Karel was net op de helling geweest voor het plaatsen van een nieuwe deken en daarbij is tevens het onderwaterschip schoongemaakt. En dat scheelde aanzienlijk in snelheid waardoor we de 17 plaats behaalden in het veld van 50. En dat was een ongekende luxe voor Karel die meestal in de achterhoede vaart.
Zaterdag 8 september.
De zaterdag staat altijd in het teken van rondvaarten en mooi liggen in de haven. Rond het middaguur arriveerde Wijnand mini P1090281voor de rest van de trip naar Enkhuizen. We hebben ‘s middags twee rondvaartjes gemaakt. We stonden wat onderaan de lijst waardoor de eerste ploeg pas na de lunch werd aangemeld. Wij hadden ook ‘s morgens wel minstens één vaartje willen maken. Op de motor de haven uit en met de zeilen voor de wind in het kanaal. Daarna op de motor terug.
In de avond lekker gegeten met het afsluitende captains diner. Dit jaar verdeeld over twee zalen wat afbreuk deed aan de gezelligheid.
Zondag 9 september.
Ons doel van deze dag was de haven van Almere. Rond 09:00 uur vertrokken we uit Elburg om vanuit het kanaal linksaf via het Veluwemeer naar Harderwijk te gaan. De windrichting was ZW en daarom hebben we het grootste deel van de trip op de motor gedaan. mini P1090295
Bij Harderwijk via het aquaduct de vaargeul gevolgd. Vanuit Elburg werden we achtervolgt door twee platbodems met Huizen als thuishaven. En die gingen vanuit het aquaduct rechtdoor. Volgens onze kaarten kan dat ook maar onbekend maakt onbemind en dus hielden wij de veilige koers aan. Later zaten we toch weer dicht bij elkaar en zij lagen nog steeds achter ons. Het maakte dus eigenlijk niets uit en in de Nijkerkersluis lagen we fijntjes naast elkaar.
Bij de Laakse hoek kwamen we gunstiger in de wind te liggen zodat we op zeil tot aan Almere haven konden varen. De vangst fonteinkruid viel reuze mee; alleen aan het zwaardval haakten slierten van dit lastige spul. Een uitkijkpost op het voordek gaf de omleidingsroute aan om de eilandjes fonteinkruid, die toch wel vaak voorkwamen, te ontwijken. In Almere haven hebben we de nacht doorgebracht aan de steiger voor oude schepen. Vanwege blauwalg is de haven uitgerust met beluchtingssystemen die de hele dag aanstaan en na zonsondergang uit horen te gaan. En laten we nu juist naast zo’n systeem zijn aangemeerd. Dat is eigenlijk niet zo erg maar onder de waterlijn klinkt dat veel sterker juist bij de bakboord bank in ons vooronder. We hebben evengoed een goede nachtrust gehad.
Maandag 10 september.
Vandaag staan de Markerwadden en Enkhuizen op ons programma. Het is vanuit Almere nog een flink mini P1090396eind zeilen eer we “nieuw land” in zicht krijgen. De wind is gunstig maar niet zo sterk. Uiteraard het eerste stuk tot op het Markermeer op de motor maar vanaf dat punt onder vol zeil op het kompas richting Markerwadden. We wisten niet waar de ingang van de haven was dus toch maar een hoge koers gevaren. Afvallen kan altijd nog.
Het eerst wat je van de Markerwadden in beeld krijgt is de uitkijktoren dus vanaf dat moment kun je op zicht je koers bepalen. Later bleek dat de ingang van de haven iets oostelijk van de toren ligt en voorzien is van betonning.
De Markerwadden waren pas twee dagen eerder geopend voor publiek dus wij denken dat we de eerste platbodem waren die daar aangelegd heeft. Je voelt je dan een beetje een ontdekkingsreiziger en dan moet je wat.mini P1090385 Na aanmeren hebben we daarom de Wieringervlag aan een vaarboom gebonden en die pontificaal in het nieuwe land gestoken; spannend, het voelde als een verovering. Vervolgens een ronde gemaakt op het enige eiland waar bezoekers toegang hebben. We leken wel een stelletje bustoeristen die met een camera op een selfie-stick in de aanslag het nieuwe land rennend en klikkend bezochten. Na vele selfies en geren de bus weer in op weg naar de volgende halteplaats.
Het is allemaal nog pril en daardoor nogal kaal maar wel al een overvloed aan vogels. Ook zijn er veel voorzieningen om van de natuur te genieten. Op deze nieuwe eilanden verblijven permanent wadwachters om vooral de onderzoekende gasten op de paden en vooral uit het drijfzand te houden. De Markerwadden zijn echt groot opgezet wat goed te zien is vanuit het hoge uitkijkpunt in de vorm van een wadvogel. Vele paden, bruggetjes, heuveltjes, uitzichtpunten, observatiehutten en stranden. Zeker een bezoek waard en wij zijn dan ook van plan om hier volgend jaar een keer te overnachten en meer tijd te besteden aan het eiland.
Nu moesten wij nog naar Enkhuizen varen. Bij het verlaten van de haven bleek de wind aangetrokken. Het meer bleek nogal onstuimig en het hoge golvenspel vroeg enige tijd extra aandacht van ons en het Skuutje. De koers de haven uit was pal tegen de wind in en met dit soort korte golven bereik je geen hoge snelheid op de motor en zeil bijzetten tegen de wind in heeft ook geen zin. Het hele gebied is nog niet op onze elektronische waterkaart opgenomen zodat we ook niet precies weten wat de diepte is vlak naast de eilanden. Maar toch de koers verlegd zodat we wat meer snelheid kregen en ook de zeilen weer konden zetten. De kluiver bleef ongebruikt op het voordek liggen en op fok en grootzeil met een flinke snelheid naar Enkhuizen. De kluiver opruimen deden we niet tijdens de vaart want de golven hadden het schip goed te pakken.
Aanmelden bij het Naviduct bij Enkhuizen bleek overbodig. Je wordt gespot en bij de eerste gelegenheid gaat de poort open. Aangemeerd in de museumhaven van het Zuiderzeemuseum waar we altijd gratis terecht kunnen. Wijnand ging huiswaarts en M&M bleven aan boord.
Dinsdag 11 september.

Voor de dinsdag wordt nogal onstuimig weer verwacht zodat we besluiten om een dagje extra in Enkhuizen te blijven. Op woensdag koers gezet naar Den Oever. Op de motor want ook nu was de windrichting ons niet gunstig gezind. Het is net fietsen. Op de heenweg tegenwind maar op de terugweg ook.
mini P1090470Na een klein uur varen viel het toerental van de motor regelmatig terug om dan weer bij te komen. We besloten om toch door te varen maar met een lagere snelheid. Daarop bleef de motor redelijk goed functioneren. Mocht hij helemaal uitvallen dan hadden we altijd de zeilen nog om waar dan ook land te bereiken. Gelukkig was dat niet nodig en na een klein oponthoud bij de Stevinsluis waar we op een werkschip moesten wachten konden we weer aanmeren in onze privé ligbox in de vernieuwde haven van Den Oever.
Voor ons een geslaagde trip en zeker voor herhaling vatbaar.

Meer en grotere foto's in het fotoalbum.