Wieringer Skuutje WR60

Het oudste nog varende vissersschip van Nederland.

161023   Logo SSWR60   transp150

Vastlopen op het Wad en weer loskomen.

 


 

mini DSC03648Op donderdagavond 22 augustus liep de WR60 tijdens een mooie vaart met een lekker windje vast op een bank naast het Amsteldiep ten westen van Den Oever. Na 15 minuten modderen met de motor en vaarbomen was het schip weer los en ging de vaart verder. Daags na deze gebeurtenis stuurde Herman een mail naar onze groep mensen over deze gebeurtenis. Die mail en de reacties daarop van onze leermeesters wil ik u niet onthouden. Dus ter lering ende vermaak.

Skuuters Ahoy!

Het was een prachtige avond; windkracht 4 heerlijke temperatuur en afgaand tij. Ideale omstandigheden voor de drie bemanningsleden en de drie opstappers.mini DSC03660
Ondanks al onze ervaring en de mobiele telefoons met navigatieapps zijn we toch nog vastgelopen. Het zwaard kwam omhoog en we liepen meteen vast. Met man en macht hebben we geprobeerd los te komen: de motor in zijn achteruit en los duwen met de vaarboom en een lange pikhaak. Met veel moeite lukte het uiteindelijk om weer vlot te komen.
Ik stond als aspirant schipper aan het roer en wil graag van mijn fouten leren. Waarom ging het mis en hoe hadden we beter kunnen handelen?
Het eerste punt is misschien om niet te veel op de apps en het zwaard te vertrouwen. Meer marge nemen en vaker met de pikhaak de diepte peilen kan helpen.
Als je dan vastloopt wat te doen. Door de wind werden we steeds verder de plaat op gedreven, dus zeil omlaag lijkt mij het eerste om te doen.
Met 6 volwassenen waren we zwaar beladen. Het is dan verstandig om het gewicht gelijk over de boot te verdelen door twee man op het voordek te plaatsen. Wat ook werkt is als er een aantal mannen (vrouwen mag ook ) te water gaan. ( wel een lijntje meenemen, zodat je weer terug kunt ) De boot komt dan omhoog en het is niet diep en de watertemperatuur is prima. ( Maar ja het water is natuurlijk wel nat! ) Die mensen in het water kunnen dan mooi duwen. Grote kans dat de boot zo weer loskomt.
Dit waren zo wat gedachten na het heerlijke tochtje van gisteren.
Ik ben benieuwd wat jullie hiervan denken
Houzee!
Herman

mini DSC03667Hoi Herman, ja, dat kantje is nogal steil daar. Mocht je ooit mensen overboord sturen, beslist eerst de zeilen neer, het schip is sneller dan je denkt en het is flauw om weg te zeilen met nog mensen op de plaat.

Zoals jullie gisteren zaten, met de wind van achter, gooi dan fok en kluiver neer, en trek de grootschoot aan met zeil over bakboord (de geul zat aan stuurboord). Het schip draait dan met de kop in de wind en met wat hulp van vaarboom en motor ben je zo weer los, vooral met opkomend water. Kees.

Hoi Herman
Dank voor je verhaal over het varen gisterenavond.
Je schrijft "Waarom ging het mis...". Ik denk niet dat je over 'het gaat mis' kan spreken als je vastloopt. Als je echt op het Wad vaart en je niet beperkt tot het varen in de geul, dan kunnen deze dingen gebeuren en horen ze er gewoon bij. Wel moet je de risico's natuurlijk inschatten: hoe ver kan ik onder deze omstandigheden gaan? Met een goede weersvoorspelling en opkomend water kan je meer risico's nemen dan met een pittige wind en vallend water.
Als ik je verhaal lees is er één ding waarvan ik me afvraag of dat in die situatie verstandig is. En dat is met de motor achteruit slaan. Als je dat doet en je zit eigenlijk al met het schip op het zand dan stuw je met je achteruitslaande motor het zand achter het schip op tot onder het schip. Je maakt een kunstmatige heuvel onder het schip waardoor je nog moeilijker loskomt.
Als je vastloopt en de wind (en soms ook de stroom) zet je op de plaat dan is het van belang dat de kop van het schip niet richting de plaat komt te liggen. Zeilen strijken is inderdaad het eerste wat je dan moet doen (eventueel kan bijvoorbeeld een uitgevierd grootzeil je in het begin nog helpen je schip iets meer naar de wind toe te draaien). Het snelst is in je onderbroek overboord te springen en met je rug onder het berghout van de kop tegen het schip aan te duwen en de kop van de plaat te duwen: het schip wordt lichter en je tilt het schip bovendien ook nog een beetje op. Dat doe je natuurlijk niet met erg koud water. In dat geval zal je met bomen op het voordek de kop om proberen te duwen. Vervolgens kan je met behulp van de motor proberen van de plaat weg te varen en met vaarbomen proberen te verhinderen dat de kop niet meer richting plaat wordt geduwd (pas op: in dit soort situaties kan een in het wad vastzittende vaarboom makkelijk onder het schip komen).
Een andere optie die iets meer tijd kost (en die tijd heb je bij vallend water vaak niet) is een anker uit te brengen in dieper water. Je was erbij, vorig jaar, toen we dat probeerden op het Wantij van Ameland en toen de schacht van het anker brak. Toen was het opkomend water en drukte de wind ons steeds verder de plaat op. Gelukkig hadden we snel een reserve anker geklaard.
Dan je opmerking over gebruik van een app en een peilstok. Ik denk dat een niet al te hoog opgehaald zwaard al een redelijk geschikte peilstok is: door de hand op de zwaardkop te leggen voel je in een vroeg stadium of het zwaard de grond raakt; het zwaard komt dan vaak nog niet op terwijl je al wel voelt dat het zwaard de bodem raakt. Bovendien voorkomt een gestoken zwaard dat je, als je vastloopt, je meteen door de stroom wordt meegenomen. Kijken op de smartphone heeft niet zo veel zin: na een storm liggen vele platen niet meer op hun plaats. Bovendien worden de plaatsen van boeien e.d. wel regelmatig geüpdatet maar wordt de ondergrond maar eens in de twee jaar vernieuwd.
En nogmaals; een échte Wadvaarder loopt wel eens vast.
Groet, Tjeerdo

Herman en Allen.......... ,

Tja we waren op onze manier aan het racen met de WR 4 in boot snelheid is het lastig voor ons om het te winnen dus was de kunst om het rondje zo strak mogelijk te zeilen...............
Eerder in het Amsteldiep nog maar een klein slagje gemaakt om van het ondiepe af te blijven, daar was de visuele waarneming bepalend...
Toen de bocht onder Stroe wat te scherp genomen, de elektronica zei genoeg water en ook de visuele waarneming gaf geen vreemd beeld....dus leek het te kunnen..
Echter jammer toch net op het kantje, was daar best steil wat ook opviel met het met wegduwen met de boom, in een meter of 5 werd het 2 meter dieper...
Positief was: er ontstond geen paniek....... en het was opkomend water dus kon hooguit effe duren...
Bij afgaand tij was het een andere zaak geweest en dan had direct wel alles naar beneden gemoeten.....
Vond het gecontroleerd gaan, en het leverde vermaak op voor de gasten wat zich uitbetaalde in wat opbrengsten voor de club kas.

De les is dat deze bocht voortaan wat ruimer moet, zo heb ik vorig jaar met Tjeerdo tijdens de HGG tocht de boven punt bij Wierbalg / Amsteldiep ook al eens geschampt dus daar hebben we nu respect voor....(En gingen we ook ruim
omheen dit keer). Zo is bij ons alle ook het plaatje van Wieberdink bekend (Net achter de haven dam) , waar we nu ook respect voor hebben.

Dus op een schaal van 1 tot 10 , waarbij een 1 een matige vastloper (een schampje) is en een 10 een heftige..(met risico's) vond ik dit een drietje.....

Maar goed we hebben waardig gestreden en in de bocht verloren, maar kijk er ook op terug als een mooie avond tocht.

M.vr.gr. Gerritmini DSC03671

Herman, Tjeerdo schrijft "over boord springen in je onderbroek", zou ik niet doen, want dan wordt je onderbroek nat. Je kan hem beter van tevoren ook uittrekken. Blijft ie droog. Overigens ben ik een tegenstander van overboord springen, zoals ik al schreef. Het risico van niet meer aan boord kunnen komen is te hoog voor oudere mensen. Kees.

Ahoj,
Iedereen bedankt voor de reacties, buitengewoon leerzaam allemaal.
Ik kijk al weer uit naar de volgende keer, dan kan ik fijn oefenen, want zo erg is het allemaal niet.
Groetjes Herman